Smullen! Of: de toekomst voor de krant van gisteren..

Smullen! Of: de toekomst voor de krant van gisteren..

Ik graas wat af over internet, de interactieve media en af en toe ook in de papieren varianten. Op zoek naar visie, verdieping, informatie, eigenlijk alles wat me kan verrijken en mijn mening kan verdiepen of bijstellen. “I allow my opinions to change, how else can they improve” heb ik eigenlijk altijd wel in mijn achterhoofd. Het zoeken is ook hard nodig, want tussen alle populistische geschreeuw en misleidende one-liners, dreigen feiten nogal eens onder te sneeuwen.

Verfrissend
Hoe heerlijk heb ik genoten afgelopen week van 3 artikelen. De eerste is dit luchtige inkijkje (link) van Lidy Nicolasen, verslaggeefster van de Volkskrant. Het beschrijft de aanleiding en de gevolgen van dit artikel (link) van Yvonne Hofs. Wie het artikel nog niet gelezen heeft, absoluut doen! Het is nogal een eind lezen, maar het méér dan waard. Begin er blanco aan en besef dat het specifiek gericht is aan één bewuste groep, de boze 65+-er. Het luchtige inkijkje vind ik vooral mooi vanwege de beschrijving op de redactie en ik hoop dat dit daar vaker zal gebeuren!

Het derde artikel dat smullen voor mij was, was deze (link) over de ontwikkeling van inkomensverschillen in Nederland, de afgelopen 40 jaar. Ook hier werd op voorhand droge kost leesbaar weergegeven in mooie context. Broodnodige context, als we met elkaar op zuivere gronden debatten willen voeren. Context die nu veel te vaak lijkt te ontbreken, vooral ook bij hen die nu vaak zorgen voor onze opinies.

Toekomst
Er is en wordt veel gezegd over de schreeuwerigheid van de politiek en de media, over het gebrek aan nuance, over de noodzaak tot profilering en het sneuvelen van de feiten. In één week kreeg ik ineens een paar prachtige stukken onder ogen die voor mij kraakhelder maakten waar de toekomst van de oude media kan (of is het: hoort te?) liggen. Alle drie van de Volkskrant deze keer.

Ik zou er bijna een abonnement voor nemen…