Eerst geven…

Onze maatschappij verandert. Vooral economisch en in marketing en communicatie is deze verandering zichtbaar. Maar door #JesuisCharlie wordt ook een andere verandering noodzakelijk zichtbaar. Hoe staan we naar elkaar? Bedrijven hebben inmiddels de noodzaak van een andere opstelling door o.a. de invloed van social media al ervaren. Hoe gaat de consument en dus inwoner zelf veranderen?

We leven in een tijd van gunnen en gegeund krijgen. Bedrijven hebben al aan den lijven ondervonden dat ze een imago niet meer op kunnen leggen, maar dat deze wordt bepaald door de consument. De gunfactor wordt medebepalend en als merk zal je écht moeten zijn. Met de gebeurtenissen in Parijs rondom o.a.(!) Charlie Hebdo wordt pijnlijk duidelijk dat nu ook de wereldbewoner zélf er aan zal moeten geloven. Twitter en facebook gingen massaal op zwart in protest en in saamhorigheid. Toch was in dezelfde zwarte krochten van de social media’s de onverdraagzaamheid zwaar voelbaar. Enerzijds het protest tegen het geweld, anderzijds het gemakkelijk wegzetten van anderen die anders denken, anders geloven, anders er uit zien. De ironie van dát beeld is schrijnend. Leren we dan niets?

We wonen met elkaar op de aardkloot en hebben er bij tijd en wijle met elkaar een vreselijke puinhoop van gemaakt. Door de geschiedenis heen stapelen de voorbeelden zich op. Vrijwel elk land of volk, de tekst “wie zonder zonde is..” kruipt naar boven. Als er écht het besef is dat we samen verder moeten op deze planeet, al is het niet samen dan in ieder geval náást elkaar, zullen we toch anders met elkaar om moeten leren gaan.

Belangrijk besef is de pijn die schuilt in velen. Pijn van onderdrukking, van angst, van genocide, van miskenning en onvrijheid en meer. De behoefte aan erkenning en respect en genoegdoening. De pijn die zoveel in de weg staat. Maar die ook de huidige medebewoners vaak niet aan te rekenen valt.

Als we nu eens samen weten waar we elkaar voor nodig hebben om ergens te komen (in de nabije toekomst) en als we samen af kunnen spreken wat ons gezamenlijke doel wordt. Als we weten waar we voor willen gaan, hebben we vanuit die inspanning ook een basis om naar de gevoeligheden uit het verleden te kijken. Maar dat begint met gunnen en vooral gegund krijgen. Het begint met de uitnodiging een reis te aanvaarden naar een gezamenlijk doel. Vreedzaam met of in ieder geval naast elkaar bestaan op deze wereldbol. Het begint met een commitment van twee kanten en wederzijds profijt. Vanuit dát commitment kunnen we omzien en de pijn bespreekbaar maken. Wie weet zelfs deze wel op termijn wegnemen.

We moeten starten vanuit de ander en dat geldt voor beide zijden. Dat vraagt kracht en moed en wellicht het negeren van je pijn. Maar als we beginnen met de ander te willen dwingen eerst naar het verleden te kijken en daar volgens ónze standaard soms bijna dwingend op willen laten reageren, zijn we de weg al kwijt voor we zijn begonnen te wandelen.

Als bedrijf bepaal je niet meer hoe de consument jou ziet. Je legt het niet meer op, het beeld wordt bepaalt door de ander en daar heb je als merk invloed op. Invloed door de ander toe te laten in je merk. Als groep in de samenleving bepaal je niet zomaar meer je eigen plek en eigen imago. Je legt het niet op. Het beeld wordt bepaalt door je omgeving en daar heb je zelf invloed op. Invloed door de ander toe te laten tot jouw gevoelens en wat je beweegt en de ander de ruimte te gunnen daar mee om te gaan.

Verdraagzaamheid begint bij jezelf.