"Drie vingers", De samenleving bestaat niet..

“Drie vingers”, De samenleving bestaat niet..

Soms kom ik iets tegen waar ik gewoon niet stil bij kan blijven. Waarbij de “professionele bemoeial in mij” schreeuwt om een reactie. Bijgevoegd plaatje is zo’n moment. Vooral de tekst erin triggert mij.

Gemakkelijk, wijzen naar een ander..

“De regering helpt Polen, Roemenen, Bulgaren aan een baan, terwijl onze mensen thuis zitten en van ellende naar de voedselbank moeten gaan”

Brrrr… De wijsvinger wijst weer eens.
Alleen is het niet de regering. Het zijn jij en ik. Niet de regering helpt de Polen etc. aan een baan, maar wij met elkaar.

Iedereen die zijn huis even laat verbouwen door een stel goedkope Polen, die een paar Roemenen inhuurt om die wand te stuccen, ipv de lokale aannemer. Net als in de kleine dorpen, waar het niet internet is dat de kleine middenstander de nek omdraait, of de grote supermarkt in de stad. Het zijn jij en ik, elke keer als wij besluiten om via internet onze aankopen te doen, elke keer als wij de lokale slager of groenteboer voorbij lopen. Als wij het écht zo belangrijk vinden dat zij blijven bestaan, dat zij kunnen overleven en een belangrijke functie hebben, moeten wij bij onze keuzes ook rekening houden met hén.

Niet de overheid is verantwoordelijk, niet de samenleving zelf, want die bestaat niet. De regering, de overheid, de samenleving, dat zijn mensen zoals jij en ik. Met wel of geen passie, met een overtuiging, een geloof, een drive, die hard werken om hun centen te verdienen. Thatcher zij ooit: “there is no such thing as society, there are individual men and women, and families” ( 9 oktober, 1987). Elke keer als wij wijzen naar de samenleving, wijzen we naar onze buren, naar elkaar. Elke keer als we verwachten dat de overheid of de samenleving het wel voor ons oplost, gaan we met een collectebusje langs de buurman “wilt u even betalen, even bijdragen?”. Hoe vaak ga jij collecteren?

Elke keer als wij wijzen naar een ander, wijzen er drie vingers naar ons zelf.
Dus de volgende keer, als we weer heel gemakzuchtig de overheid de schuld geven, denk dan eerst eens aan wat je zélf had kunnen doen.

Herkomst:
Blijkbaar een plaatje van Peter van Opdorp, welke via via (o.a. Louise van Dungen) in mijn tijdlijn kwam, inmiddels al tientallen keren gedeeld.